Μπορείς να μου ζητήσεις όποιο βιβλίο θέλεις» μου είπε ο βιβλιοθηκάριος, ένας πτεροφόρος δαίμονας με θλιμμένα μάτια.
«Κι αν δεν το έχεις;»
«Όλα τα έχω» απάντησε με καμάρι (σατανικό, φυσικά).
«Έχεις, ας πούμε, τον Απολεσθέντα παράδεισο στή διάλεκτο της Μπολόνια; Έχεις τον κατάλογο όλων των βιβλίων στα οποία εμφανίζεταιη λέξη "κλεψύδρα";»
«Ακόμα και βιβλία που δεν τα έχω στην πραγματικότητα, τα έχω δυνάμει. Μπορώ να μεταφράσω τον Milton στα μπολονέζικα και να σου καταστρώσω αυτόν τον κατάλογο στο άψε-σβήσε.»
«Κι αν σου ζητούσα ένα βιβλίο που ούτε το έχεις ούτε είσαι ικανός να το φτιάξεις;» επέμεινα.
«Αυτό είναι αδύνατον!»
«Κι αν δεν είναι...;»
«Αν δεν είναι, είσαι ελεύθερος» είπε ο δαίμονας...
Όπως ο Δάντης, έτσι και ο ήρωας αυτού του βιβλίου διατρέχει εννέα κύκλους που αντιστοιχούν σε ισάριθμα αμαρτήματα και ποινές, και είναι οργανωμένοι σαν μια αχανής βιβλιοθήκη. Όμως, σ' αυτή τη βιβλιοθήκη-κόλαση υπάρχει μόνο ένας δαίμονας-βιβλιοθηκάριος, και οι κολασμένοι είναι τα ίδια τα βιβλία. Ίσως, πάλι, ο μοναδικός κολασμένος να είναι ο αμήχανος ήρωας (και, μαζί μ' αυτόν, ο αναγνώστης) που βρίσκεται έγκλειστος στην κόλαση, αντιμέτωπος με ένα Διάβολο κατ' εικόνα και ομοίωσή του.
