Το σύγγραμμα παρέχει τις απαραίτητες γνώσεις της Συστηματικής Βοτανικής μέσα σε ένα ευρύτερο πλαίσιο εφαρμοσμένων κλάδων της Γεωπονικής Επιστήμης. ‘Ετσι, εισάγει το φοιτητή, αλλά και κάθε ενδιαφερόμενο στις βασικές αρχές και στη μεθοδολογία μελέτης των Κορμοφύτων από συστηματικής απόψεως, σύμφωνα με τις σύγχρονες επιστημονικές αντιλήψεις και στις μεταξύ τους φυλογενετικές σχέσεις. Συγχρόνως όμως παρέχει και μία ευρύτερη ποικιλία εφαρμοσμένων γνώσεων της Βοτανικής στα πλαίσια της ειδικότητας ενός εκάστου, όπως ανθοκομίας, βελτιώσεως της γεωργικής παραγωγής, βιοδραστικών μεταβολιτών, δενδροκομίας, διατροφής ζώων, ιστοκαλλιέργειας φυτών, κηπευτικών καλλιεργειών, μελισσοτροφίας, τεχνολογίας τροφίμων, υδατοκαλλιέργειας κ.ά.
Στα τρία πρώτα κεφάλαια αναφέρονται τα αθροίσματα των Βρυοφύτων, Πτεριδοφύτων και Σπερματοφύτων και στο τέταρτο τα Αγγειόσπερμα, με έμφαση στην οικονομική τους σημασία. Στο πέμπτο και έκτο κεφάλαιο αναφέρονται αντιστοίχως τα Δικότυλα και Μονοκότυλα φυτικά είδη, στα οποία εκτός ορισμένων ξενικών ειδών που ενέχουν οικονομική σημασία για τον άνθρωπο, κατατάσσονται τα ανώτερα φυτικά είδη της πλούσιας ελληνικής χλωρίδας. Επίσης, για τα φυτικά είδη χρησιμοποιείται η σύγχρονη λατινική τους ονομασία, αναγράφεται η κοινή ονομασία τους στην ελληνική και αγγλική γλώσσα, αναφέρεται η εποχή ανθήσεώς τους, ενώ για κάθε οικογένεια αναγράφονται οι βοτανικοί όροι στη λατινική και αγγλική, χρησιμοποιούνται σχήματα και εικόνες φυτών από την ξένη και ελληνική βιβλιογραφία, παρέχεται λεξιλόγιο των συνηθέστερων λατινικών ονομάτων των φυτικών ειδών και επισυνάπτεται παράρτημα εγχρώμων φωτογραφιών ορισμένων αυτοφυών και καλλιεργούμενων φυτών, που αντιπροσωπεύουν ικανό αριθμό οικογενειών.
Το σύγγραμμα γραμμένο σε απλή και κατανοητή γλώσσα και διατηρώντας την καθαρά επιστημονική δομή και ορολογία, απευθύνεται στους σπουδαστές και φοιτητές ΤΕΙ και ΑΕΙ, στους Γεωτεχνικούς, καθώς και σε κάθε ενδιαφερόμενο που θα επιθυμούσε να επεκτείνει τις γνώσεις του στα υπάρχοντα φυτικά είδη και ιδιαίτερα σε εκείνα της ελληνικής χλωρίδας, πολλά των οποίων ευρίσκονται σε άμεσο κίνδυνο εξαφανίσεως και ως εκ τούτου θα πρέπει να προστατευθούν και να διατηρηθούν, επειδή αποτελούν τη φυσική μας κληρονομιά.
