Η ΜΙΚΡΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ ΚΑΙ ΤΟ ΦΕΓΓΑΡΑΚΙ

«Γιατί άλλες φορές το φεγγάρι είναι ολόκληρο και άλλες φορές μισό και πιο μικρό ακόμη, σαν φετούλα από καρπούζι; Γιατί κάποια βράδια βγαίνει πιο νωρίς στον ουρανό και όμως, κάποια άλλα αργεί πολύ να εμφανιστεί; Έχεις άραγε προσέξει ποτέ το πρόσωπο του φεγγαριού; Άλλοτε ασημένιο και άλλοτε χρυσό, μελαγχολικό ή χαμογελαστό, μας κοιτάζει από ψηλά και στολίζει τον ουρανό με το γλυκό του φως. Αυτό είναι το φεγγαράκι και η μικρή του φίλη, η Κωνσταντίνα, το αγαπάει πολύ. Για χάρη του ανεβαίνει στον ουρανό, για να παρακαλέσει τη βασίλισσα Νύχτα να ξαναγίνουν φίλοι το φεγγάρι με τα αστέρια.»