ΖΑΦΕΙΡΗ, ΜΗ ΦΟΒΑΣΑΙ, ΠΑΡΕ ΜΙΑ ΒΕΣΠΑ

Η κωμική φλέβα του Γκόζη απογειώνεται αποδίδοντας με απαράμιλλο τρόπο τον αμετανόητα γκροτέσκο χαρακτήρα της μεταπολιτευτικής Ελλάδας. Η συλλογή αποδίδει ιδεωδώς το μείγμα λαϊκής και αστικής κουλτούρας που σφράγισε τα νεανικά χρόνια του συγγραφέα: «Γεννήθηκα στη Θεσσαλονίκη τον περασμένο αιώνα και καθώς την κουβαλάω αιωνίως μέσα μου, πάντοτε σε αυτήν επιστρέφω.» Η εναρκτήρια φράση δίνει το στίγμα ολόκληρης της συλλογής διηγημάτων, όπου ο συγγραφέας σκιαγραφεί το πορτρέτο μιας πολύ προσωπικής πόλης, μέσα από τα σπαράγματα της μνήμης, την αποτύπωση αλλόκοτων φυσιογνωμιών και ακόμα πιο αλλόκοτων περιστατικών ενός παρελθόντος που εκβάλλει διαρκώς στο παρόν με τον ανεπανάληπτο τρόπο της λογοτεχνίας.