ΥΠΟΘΕΣΗ JULIET

Τὸ δεύτερο βιβλίο τοῦ Νίκου Γρηγοριάδη (ὕστερα  ἀπὸ τὸν Ἰδιοκτήτη τοῦ Lido, 2008) ἀποτελεῖ τὴν ἐντυπωσιακὴ ἐπιστροφὴ ἑνὸς συγγραφέα, ποὺ μὲ τὴν «ἤρεμη» γραφή του κατορθώνει νὰ  ἀποτυπώσει στὸ χαρτί, ἐξαιρετικῆς ἔντασης συναισθήματα καὶ συμβάντα.
Στὴν Ἀθήνα τῆς νέας χιλιετίας ξετυλίγεται μιὰ νουὰρ ἱστορία, ὅπου πατέρας καὶ γιὸς θὰ πάρουν  ἀπὸ τὴ μοίρα τὴν «ἄδεια» γιὰ νὰ τραβήξουν δυὸ δρόμους ξεχωριστοὺς ἀλλὰ διόλου παράλληλους. Τὴ συνάντηση ποὺ θὰ προκύψει δὲν θὰ τὴν ἔχει ἐπιδιώξει κανείς – τὴν ἴδια στιγμὴ ὅμως, ἡ σύγκρουση θὰ συμπαρασύρει καὶ ἄλλες ψυχὲς καὶ θὰ τὶς φέρει πρόσωπο μὲ πρόσωπο μὲ τὶς δικές τους ἀλήθειες.
Ὁ Γρηγοριάδης πατᾶ σὲ σημερινὰ θέματα, ὅπως αὐτὸ τῆς «τρομοκρατίας» ἢ τῆς «πολιτικῆς χρεωκοπίας» – δὲν τὰ ἀναμασᾶ ὅμως στὸ πλαίσιο μιᾶς τετριμμένης ἐπὶ τέτοιας θεματολογίας  ἀφήγησης, μὰ κατορθώνει νὰ τὰ χειριστεῖ ὡς ὑλικὰ γιὰ νὰ μᾶς δείξει πῶς συντίθεται μιὰ σύγχρονη Τραγωδία: τοῦτο εἶναι τὸ πολύτιμο συστατικὸ αὐτῆς τῆς μυθιστορίας.