ΥΠΟ ΚΛΙΜΑΚΑ

Πρόκειται για την έβδομη ποιητική συλλογή του Διονύση Καψάλη. Έναυσμα το παρακάτω βιβλικό απόσπασμα: "και εξήλθεν Ιακώβ από του φρέατος του όρκου και επορεύθη εις Χαρράν. και ενυπνιάσθη, και ιδού κλίμαξ εστηριγμένη εν τη γη, ης η κεφαλή αφικνείτο εις τον ουρανόν, και οιάγγελοι του θεού ανέβαινον και κατέβαινον επ' αυτής."

Απόσπασμα

Γνωρίζω τι θα ψέλνατε, πατέρες,
γνωρίζω, μα δεν θέλω να το ψάλω·
είναι αργά να σβήσω τους αστέρες
που ευδοκιμούν στο βλέμμα σας, την άλω
που σας φορούν κοσμήτορες αιθέρες·
δική σας η σιωπή που βασιλεύει
κι η δόξα που αναπέμπουμε στα ερέβη.

Ήρθαν στον ύπνο κάλλιστα γραμμένα
ερώτων απογεύματα, τα χείλη,
τα μέλη που μυρώθηκαν, και ξένα
πολύ μου φάνηκαν· ήρθαν και φίλοι
αμίλητοι στην άπλετην αρένα·
ήρθε στον ύπνο μέριμνα και στήνει
μιαν άρρωστη, λεμφατική σελήνη.