ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΦΟΒΑΣΑΙ ΤΙΠΟΤΑ ΠΙΑ

«Ένας Λονδρέζος, ηλικίας από εξήντα δύο και πάνω, πέθανε χτες. Ύστερα από ένα αργό και ενδεές επαγγελματικό ξεκίνημα, σημείωσε μεγαλύτερη επιτυχία απʼ ό,τι περίμενε. Ύστερα από ένα αργό και επισφαλές συναισθηματικό ξεκίνημα, πέτυχε όση ευτυχία τού επέτρεπε η φύση του. Παρά την εγωιστική φύση των γονιδίων του, απέτυχε - ή μάλλον αρνήθηκε- να τα κληροδοτήσει, πιστεύοντας μάλιστα ότι η άρνησή του συνιστούσε πράξη ελεύθερης βούλησης ενώπιον του βιολογικού ντετερμινισμού. Έγραφε βιβλία, ώσπου πέθανε. Δεν είχε πρόβλημα να μένει μόνος του, φτάνει να ήταν σίγουρος ότι αυτή η μοναχικότητα θα λάμβανε τέλος. Αγαπούσε τη γυναίκα του και φοβόταν το θάνατο. Δεν ακούγεται και πολύ άσχημο, ε;»