ΧΡΟΝΟΣ ΤΟΠΟΙ ΔΟΞΑΣΤΙΚΑ

Για τον Αδωνι -αλλά μήπως δεν είναι κοινός τόπος όλων των ποιητών;- κάθε μεσιτεία μεταξύ των ανθρώπων και του σύμπαντος μειώνει τον άνθρωπο. Είτε θεός είτε η απεικόνισή του, ό,τι παρεμβάλλεται, δεν μπορεί παρά να είναι αυτό ακριβώς που αλλοιώνει το βλέμμα. Επειδή η ποίηση είναι ανίκανη να συντηρήσει μιαν ιδέα ή ο,τιδήποτε άλλο μετο οποίο αδυνατεί να συνυπάρξει (όπως η τοκογλυφία για τον Πάουντ), το μόνο που απομένει στον ποιητή είναι η ίδια του η περιπλάνηση.