ΧΡΟΝΟΠΑΓΙΔΑ

Δεν διδάσκω στον γιο μου την υπομονή,
αλλά την αγάπη. Οι όροι

ανακατεύτηκαν με το άγιο νερό
και έλαβαν τελείως διαφορετικούς ορισμούςˑ

η αγάπη είναι ανυπόμονη, τουλάχιστον αυτό
λέει η κυρία με το κίτρινο φόρεμα,

εκείνη που κάθεται στην πρώτη σειρά στον καθεδρικό της πόλης
σιγοπίνοντας κρασί ανακατεμένο με ψιλοκυβίνη.

Ακόμα ο σκύλος μου προσπαθεί να πιάσει
τη γάτα του γείτονά μου με τη μαύρη ουράˑ

ωστόσο, αν κλείσεις τα μάτια σου, βλέπεις τη μητέρα φύση
με ολότελα διαφορετικό φως χωρίς εκείνη.