Στους ανθρώπους του είδους του ανήκουν τα πάντα σ’ αυτή τη χώρα ακόμα και το επάγγελμα του Μίνγκους, πράγμα που σημαίνει ότι μεταβάλλουν τους μουσικούς σε πόρνες. Και τώρα, Μίνγκους θα σου πω πως θα γλιτώσεις απ’ τους ρουφιάνους κι απ’ ότι λένε οι κριτικοί για την τζαζ, την πραγματική τζαζ που έχεις μάθει ν’ αγαπάς. Πιστεύω ακράδαντα πως ένας γνήσιος μουσικός της τζαζ πρέπει να γίνει οπωσδήποτε ρουφιάνος για να σώσει την ψυχή του. Ο Τζέρυ Ρόλ Μόρτον εκμεταλλεύεται εφτά κορίτσια κι έτσι μπόρεσε να αφοσιωθεί στη μουσική, ν’ αγοράσει χρόνο και διαμάντια για τα δόντια του και πολύ πιθανόν και για την κωλοτρυπίδα του. Έλεγε, λοιπόν : λευκέ, εσύ πολεμάς και σκοτώνεις για το χρήμα, εγώ το αποχτώ με το γαμήσι. Ποίος από τους δύο μας είναι ο καλύτερος; Έτσι μιλούσε ο Τζέρυ θέλω να γίνεις κι εσύ σαν κι αυτόν. Και ξαναρχόμαστε σε σένα Ντόνα. Είσαι κι εσύ ένα προϊόν του συστήματος. Πριν πάς στη Νέα Υόρκη με τον Μίνγκους και Λη Μαρί, πρέπει να αποφασίσει ποίοι είναι οι φίλοι και ποίοι οι εχθροί σου. Μήπως θεωρείς ακόμα σα φυσικούς συμμάχους ανθρώπους σαν τον Πιέρ; Πρέπει να συνεχίσω και να σου πώ πως είσαι ενάντιο στον Πιέρ όταν διαλέγεις τον Μίνγκους, ένα πραγματικό θύμα του συστήματος που αντιπροσωπεύει αυτός ο άνθρωπος. Κι ότι όσο και να σε καλοπληρώνει θα είσαι μια από τις σκλάβες του. Δε θα διαφέρεις καθόλου από τη φθηνότερη τσούλα που προσφέρεται στον έγχρωμο εργάτη για ένα πιάτο φαΐ.
