ΤΡΕΙΣ ΜΗΝΕΣ ΚΑΙ ΜΙΑ ΜΕΡΑ

Ἕνας φοιτητὴς Φιλοσοφίας φτάνει σὲ ἕνα παλιὸ βικτοριανὸ κτίριο, γιὰ νὰ βιώσει μιὰ παράδοξη περιπλάνηση στὸ παρελθόν. Τὸ ἱστορικὸ οἰκοδόμημα – παλιὸ σανατόριο ἀνίατων ἀσθενῶν, στέγη φοιτητῶν πιὰ– διυλίζεται στὸν χρόνο καὶ στὴ λονδρέζικη ὁμίχλη, μαζὶ μὲ τοὺς ἐνοίκους του, καὶ μετατοπίζεται μὲ βιαιότητα σὲ τρεῖς διαδοχικὲς ἐποχές, μὲ ἀνάστροφη πορεία καὶ ἀπροσδόκητο προορισμό.
Σπονδυλωτὴ ἀτμοσφαιρική ἀφήγηση ποὺ διαδραματίζεται σὲ «τρεῖς μῆνες καὶ μιὰ μέρα». Τὴν τελευταία μέρα, «τὴν μία μέρα», ὁ αφηγητής-συγγραφέας ἀποφασίζει νὰ ἀποδράσει ἀπὸ τὸ παλιὸ σανατόριο, ὡστόσο, ἴσως, εἶναι πολὺ ἀργά.