ΤΟΤΕ ΠΟΥ Η ΠΑΤΡΙΔΑ ... ΜΟΥ ΚΛΕΙΝΕ ΠΟΝΗΡΑ ΤΟ ΜΑΤΙ

Ο Θ. Κοντούλης θυμάται "Τότε που η πατρίδα... του κλεινε πονηρά το μάτι", στις μονάδες της Πολεμικής Αεροπορίας, στα πρώτα χρόνια της Μεταπολίτευσης. Ξεκαρδιστικές, κωμικοτραγικές ιστορίες, γεμάτες ζωντανές περιγραφές και διαλόγους σε γλώσσα "φανταρίστικη", μας μεταφέρουν στα στρατόπεδα και τις μονάδες που υπηρέτησε τη θητεία του ο συγγραφέας "παίζοντάς τα όλα κορώνα-γράμματα. Μέχρι το τέλος. Μέχρι τη λύτρωση. Τον από μηχανής Θεό, εκείνο το ρημάδι το απολυτήριο"! Οι ιστορίες από το στρατό μονοπωλούν πολλές από τις συζητήσεις στις αντροπαρέες. Ο Θ.Κοντούλης δεν έκανε τίποτε περισσότερο από το να καταγράψει όλον τον παραλογισμό του στρατού και την αγανάκτηση που νιώθουν οι στρατευμένοι.