ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΚΗΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ

Πρόκειται για παραδόσεις το (1957) στο Πανεπιστήμιο του Λουβέν που κυκλοφόρησαν
το 1963. Ο Γκάνταμερ είναι ο εισηγητής της «νέας ερμηνευτικής». Δηλαδή, από
ερμηνεία των κλασικών και της Βίβλου, η ερμηνευτική φιλοσοφία του Γκάνταμερ
φιλοδοξεί να μετασχηματισθεί σε καθολικό πνευματικό εγχείρημα κατανόησης. Η
ερώτηση περί αλήθειας ενός νοήματος είναι ταυτοχρόνως και ανακαίνιση της
παράδοσης μέσω του ζωντανού λόγου που ερωτά. Η παράδοση, επομένως, δεν είναι
κάτι το στατικό και το δεδομένο, ούτε ζει και συνεχίζεται εξ ολοκλήρου παρούσα
στο άτομο. Τουναντίον, ενεργεί και ζωοποιείται στον βαθμό που, προσπαθώντας να
καταλάβουμε, θέτουμε σε αμφισβήτηση τις προϋποθέσεις της κατανόησής μας, οι
οποίες καθορίζονται από την ίδια την παράδοση. «Να συλλάβεις το πνεύμα του
παρελθόντος ως παρόν, να δεξιωθείς το ανοίκειο ως οικείο. Ιδού ο θρίαμβος της
ερμηνευτικής μεθόδου», συμπεραίνει ο Γκάνταμερ.