Ο Ισαάκ είναι ένα «άδειο» αγοράκι. Έχει σώμα, μάτια, αλλά τίποτα εσωτερικά. Δεν μιλάει, μόνο που πότε-πότε ουρλιάζει. Ο Ισαάκ είναι αυτιστικός, και η ύπαρξη-ανυπαρξία του συνέτριψε σιγά-σιγά τη σχέση των γονιών του. Εκείνοι χώρισαν και ο Ισαάκ κατέληξε σε κλινική.
Ο Ερίκ Ντυμπόν, ο πατέρας, προσπαθεί να βρίσκεται σε τακτά διαστήματα μόνος με τον μικρό, μόνος και εκτός ιδρυματικού πλαισίου. Αλλά η προσπάθειά του προσκρούει εντέλει στην αντίδραση της πρώην γυναίκας του και τις «επιστημονικές» ενστάσεις του διευθυντή της κλινικής. Έτσι το Ίδρυμα θα γίνει ο αποκλειστικός χώρος των συναντήσεων πατέρα και γιου, για τις οποίες, εξάλλου, ο Ισαάκ δεν φαίνεται να εκδηλώνει το παραμικρό ενδιαφέρον.
Ώσπου μια μέρα ο Ερίκ Ντυμπόν έρχεται στο επισκεπτήριο οδηγώντας ένα παλιό πράσινο Ντεσεβό που έχει απροσδόκητα κληρονομήσει. Όταν το βλέπει ο Ισαάκ, κάτι στη στάση του αλλάζει, και η αδιόρατη ρωγμή στο αδιαπέραστο, έως τότε, τείχος του αυτισμού έρχεται να σαρώσει τα πάντα: ο πατέρας αποφασίζει να απαγάγει τον γιο του και να ξεκινήσουν μαζί μια περιπετειώδη περιπλάνηση στο βολάν του πράσινου Ντεσεβό.
Αλλά ποιος είναι πράγματι ο Ερίκ Ντυμπόν, ποιο παρελθόν τον στοιχειώνει, τι ακριβώς σκοπεύει να κάνει με τον γιο του και, τέλος, ποια είναι τα φαντάσματα που συνωστίζονται στο πίσω κάθισμα του αινιγματικού αυτοκινήτου;
Περιστοιχισμένοι από μυστηριώδεις ίσκιους, με διώκτες και αρωγούς που είναι ο καθένας τους κι ένας περίεργος κόσμος, οι δύο φυγάδες ρίχνονται σ’ ένα «απονενοημένο» ταξίδι ή μάλλον, και εκτός απροόπτου, σ’ ένα ταξίδι χωρίς επιστροφή.
Αναμειγνύοντας αριστοτεχνικά διάφορα λογοτεχνικά είδη, το Πράσινο Ντεσεβό είναι μια συναρπαστική, γεμάτη τρυφερότητα ματιά στους όρους και τα όρια της ανθρώπινης επικοινωνίας.
