ΤΟ ΠΑΡΙΣΙ ΔΕΝ ΤΕΛΕΙΩΝΕΙ ΠΟΤΕ

Μια ειρωνική αναδρομή στην περίοδο της λογοτεχνικής μαθητείας του αφηγητή στο Παρίσι της δεκαετίας του ?60. Θέλοντας να μιμηθεί τον Χέμινγουεϊ, που έγραψε εκεί την Κινητή Γιορτή όντας «πολύ φτωχός αλλά και πολύ ευτυχής», ο ίδιος πηγαίνει στο Παρίσι για να γράψει το πρώτο του μυθιστόρημα, ««πολύ φτωχός αλλά και πολύ δυστυχής». Προκύπτει το εξαιρετικό πορτρέτο ενός νέου που θέλει να ξεφύγει από τη μετριότητα και κάνει το ντεμπούτο του στη ζωή, θαμπωμένος όχι μόνο από την ομορφιά της πόλης, αλλά και από τη μυθολογία που αυτή σέρνει πίσω της.