Το κείμενο του Τομας Ντε Κουινσύ που δίνει το έναυσμα για τον διάλογο δημοσιεύτηκε στο London Magazine το 1823 και αφορά εκ πρώτης όψεως την αρχή της 3ης Σκηνής στη Β' Πράξη του Μάκβεθ στον πύργο του Ινβερνές, όπου το ζεύγος Μάκβεθ φιλοξένησε για μια νύχτα τον βασιλιά Ντάνκαν και τον δολοφόνησε, ακούγονται δυνατοί χτύποι στην πύλη τα χαράματα και τρέχει ο θυρωρός ν'ανοίξει γκρινιάζοντας, σε ένα μονόλογο εξαιρετικά χαριτωμένο μες στον στο παράταιρο πλαίσιό του. Η απάντηση του Μαλλαρμέ, το 1897 είναι ένα σχόλιο για την παρουσία των Μαγισσών στο ίδιο έργο. Οι δύο συνομιλητές όμως δεν είναι μόνοι: έχουν έναν έναν διαμεσολαβητή, τον Μπωντλαίρ κι έναν εξηγητή, αυτόν που γνωρίζει τις συνθήκες του διαλόγου, τον Ζεράρ Μασέ, ο οποίος φροντίζει επιπλέον να μας διαφωτίσει και για τον ξεχωριστό διάλογο που είχαν οι τρείς συνομιλητές με μιαν άλλη αδελφή ψυχή, τον Έντγκαρ Άλλαν Πόε. Ακριβώς σε αυτό το σημείο έχει λάβει τη μορφή του ένα βιβλίο, όπου οι οδυνηρές και ευφορικές δολιχοδρομίες ενός διαλόγου μέσα στο χρόνο, τα κείμενα και η ερμηνεία τους τοποθετούνται στη μια πλευρά του στοχαστικού και λεκτικού αγώνα στην άλλη φυσικά, αδελφό πνεύμα ή όχι, ο αναγνώστης.
