Ο Νίκος, ο Σωτήρης, ο Γιώργος και ο Ανδρέας, φίλοι από τα πρώτα εφηβικά τους χρόνια, είναι πια τριαντάρηδες, με τον πρώτο τοποθετημένο σ’ ένα νοητό ανάμεσά τους, λόγω της εξέχουσας προσωπικότητάς του καθώς και των ερωτικών του κατακτήσεων.
Η ζωή των τριών τελευταίων κυλά ήρεμα στη ρουτίνα της, όταν έρχεται σαν κεραυνός εν αιθρία να την ταράξει η αναγγελία του γάμου του Νίκου, κάπου στην Κρήτη, όπου και κατοικεί
Τα συναισθήματα ποικίλα και αλληλοσυγκρουόμενα. Ως ύστατο επιχείρημα για την ομαδική τους κάθοδο στο νησί επιστρατεύεται μια παλιά τους υπόσχεση, σύμφωνα με την οποία, αν κάποιος από την τετράδα αποφάσιζε ποτέ να παντρευτεί, ο άλλοι τρεις θα πήγαιναν στο γάμο του προσφέροντάς του μια τελευταία ευκαιρία σωτηρίας και διαφυγής. Έτσι οργανώνουν το ταξίδι ενώ παράλληλα μέσα τους αρχίζει ένα άλλο, στο κοινό παρελθόν και στις αναμνήσεις τους την εποχή που ήταν αχώριστοι, δίνοντάς μας με τρόπο αυτό τη δυνατότητα να τους γνωρίσουμε καλύτερα ως προσωπικότητες και ίσως να τους συγχωρήσουμε τις μικρές τους ατέλειες.
Ο Αντρέας, που είναι και ο αφηγητής της ιστορίας, αναγκάζεται να βρεθεί αντιμέτωπος με τις ευθύνες και τις απαιτήσεις της ηλικίας του, που χρόνια τώρα απέφευγε τεχνηέντως παραμένοντας προσκολλημένος σε μια μάλλον παρατετεμένη εφηβεία, επιτρέποντας σε αδιάφορες έως και ενοχλητικές δουλειές να τον ταλαιπωρούν και αφήνοντας αξεκαθάριστες κάποιες τελειωμένες ερωτικές σχέσεις, που όμως εξακολουθούν τόσο να τον ενδιαφέρουν όσο και να τον πονούν, αφού είναι άτομο που συνηθίζει να παραμένει αγκιστρωμένο στις αναμνήσεις αντί να βαδίζει προς το μέλλον.
Με την άφιξη τους στην Κρήτη αποκαλύπτεται η μικρή, άκακη συνωμοσία των τριών της παρέας, που επικαλέστηκαν το παλιό τους όρκο μόνο για να σμίξουν ξανά-οι τέσσερίς τους-ως κουμπάροι πια.
