ΤΟ ΜΕΘΥ ΗΤΑΝ ΚΟΚΚΙΝΟ

Η Μαργαρίτα, αποκομμένη από το περιβάλλον και τα ενδιαφέροντα του άνδρα της, ενός δυναμικού και πετυχημένου τεχνοκράτη, ζε με την εμμονή σε έναν στόχο που δεν λέει να υλοποιηθεί. Η Θοδώρα πιστεύει στη θετική σκέψη, στα όνειρα, στα σημάδια του πεπρωμένου και την καθοδηγεί με το δικό της τρόπο.

Η μοίρα συνωμοτεί και φέρνει στο δρόμο της Μαργαρίτας τον νεαρό Αλέξη από το Ναύπλιο. Πέφτουν επάνω της αστέρια, χρυσαφένιες πέρλες, ανάβουν βεγγαλικά και τα κρυστάλλινα ποτήρια γεμίζουν με «το μέθυ» του έρωτα που, τώρα πια, είναι... κατακόκκινο!