ΤΟ ΚΥΠΑΡΙΣΣΙ ΤΟΥ ΒΥΘΟΥ

T o   κ α λ ο κ α ί ρ ι


…καθώς κατέβαινα καλοκαίρι ροβολώντας προς τη θάλασσα
      σηκώνονταν
εσκόνη και μυρωδιά από θρούμπι μεθυστική και άσματα
λαϊκότροπα αναμέλπονταν ολόγυρα – ανέμπνευστα αλλά
      με πρόθεση καλή
να τραγουδήσουν τα με γάλα πάθη – κι αυτό μετράει συνεχίστε
συνεχίστε πάω να ρίξω μια βουτιά κι αν δεν φανώ σημαίνει
      χόρτασα τον ήλιο
τη βουή το γάλα τα τραγούδια και ξέμεινα κάτω
                                                                               να χαζεύω
                                                                                                   το βυθό…