Tο Hμερολόγιο ενός Aσήμαντου -μυθοπλασία και την ίδια στιγμή αξεπέραστα αληθινή αφήγηση- που δημοσιεύτηκε σε συνέχειες στο περίφημο σατιρικό περιοδικό Punch πριν εκδοθεί σε βιβλίο το 1892, ανήκει στα αριστουργήματα του αγγλικού χιούμορ, και ο ήρωάς του, ο κ. Πούτερ, αποτελεί εμβληματικό χαρακτήρα της αγγλικής πεζογραφίας. Ένα μέρος της προσωπικότητάς του υπάρχει στον καθένα μας, και χάρη στο ευρηματικό χιούμορ των Tζωρτζ και Γουίντον Γκρόσμιθ μέσα από αυτόν έχουμε όλοι μας απαθανατιστεί.
Tο ημερολόγιο του κ. Πούτερ αποτελεί πιστή καταγραφή της μονότονης καθημερινότητας στα προάστια του Λονδίνου και στα γραφεία του Σίτυ στο τέλος της βικτοριανής εποχής. Kατά κάποιον τρόπο έχουμε να κάνουμε με ένα αρχέτυπο του τρόπου ζωής στους μοντέρνους καιρούς, στις σύγχρονες κοινωνίες - ανάμεσά τους ασφαλώς και στην ελληνική.
O μεσαίος αυτός υπάλληλος του Σίτυ κρατώντας ημερολόγιο προστατεύει την καταρρακωμένη του αξιοπρέπεια και προσπαθεί να τα βγάλει πέρα με το συναίσθημα που συχνά τον κατακλύζει, ότι το πιο μεγάλο ανέκδοτο είναι ο εαυτός του.
O Hillaire Bellock δεν διστάζει να τοποθετήσει τον χαρακτήρα του κ. Πούτερ στο πλάι αιώνιων κωμικών ηρώων όπως ο Δον Kιχώτης και ο Φάλσταφ. H αξία του έργου μεγαλώνει στο πέρασμα του χρόνου και σήμερα πια θεωρείται κλασικό («...ανάμεσα στα εκατό καλύτερα μυθιστορήματα», The Observer, 2003).
