ΤΟ ΑΙΝΙΓΜΑ ΚΑΙ Η ΜΟΙΡΑ

Από όλες τις τραγωδίες ο Αριστοτέλης ξεχώριζε τον Οιδίποδα Τύραννον. Τον θεωρούσε υπόδειγμα δραματικής τέχνης και αριστούργημα πλοκής. Πλοκή δεν είναι το ξετύλιγμα ενός νήματος που οδηγεί συντριπτικά τους τραγικούς από το σκοτάδι στο φως; Δεν είναι η λύση ενός αινίγματος; Αυτό το ξετύλιγμα του νήματος που είναι και ξετύλιγμα αινίγματος παρακολουθεί επεισόδιο, χορικό προς χορικό, από δικά του μονοπάτια ο συγγραφέας, ξεναγώντας τον αναγνώστη-λογοτέχνη, θεατράνθρωπο, φιλόλογο ή κοινό θνητό- στα μυστικά κατατόπια του έργου, που κατά παράδοξο τρόπο δεν οδηγούν τόσο σε κατανόηση των δρώμενων όσο σε αυτογνωσία.