ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΗΣ ΓΟΝΕΙΚΟΤΗΤΑΣ

Στη γονεϊκότητα, τα παιδιά μας γίνονται δάσκαλοί μας στον ίδιο βαθμό που είμαστε δάσκαλοί τους. Οι δυσκολίες τους και η ανυπακοή, τα όσα ανακαλύπτουν σε περιοχές πέρα από τη φαντασία μας, γίνονται ζωντανές υπομνήσεις του ελέους του Θεού που υπομένει τα πάντα για τον καθένα. Τα παιδιά των οποίων είμαστε οι γονείς, είναι αναπόφευκτα και τα εντός ημών παιδιά, αυτά που ανακαλεί η παρουσία των παιδιών μας. Αν δώσουμε προσοχή, μας βοηθούν να επανανακαλύψουμε περιοχές του εαυτού μας που έχουμε χάσει· τραύματα που δεν έχουν γιατρευτεί και συνεχίζουν να πονούν, ανεκπλήρωτους καημούς που σιγοκαίνε. Καθένας μας, ενώπιον των παιδιών μας και των ψυχών μας, βρίσκεται στην παρουσία του Χριστού που μας υπενθυμίζει: «Ἄφετε τά παιδία καί μή κωλύετε αὐτά ἐλθεῖν πρός με» (Ματθ. 19,4). Και: «Ἐάν μή στραφῆτε καί γένησθε ὡς τά παιδία, οὐ μή εἰσέλθητε εἰς τήν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν» (Ματθ. 18,3). Ελπίζω οι ιστορίες αυτού του βιβλίου –μικροί θησαυροί από την καρδιά ενός πατέρα, συναντήσεις με τα παιδιά και τα εγγόνια μου– να χρησιμεύσουν ώστε να ενθαρρύνουν και άλλους και να αποκαλύψουν κάτι από τη βαθιά σημασία και τον δυναμισμό που έχουν ως πνευματικός δρόμος.