TINA MODOTTI, ΠΕΡΙΕΡΓΗ ΚΟΚΚΙΝΗ - ΖΩΗ ΣΤΗΝ ΚΟΨΗ ΤΗΣ ΕΛΞΗΣ

Η γυναίκα αποστρέφει το πρόσωπό της από τον φωτογραφικό φακό, το σώμα της μοιάζει σμιλεμένο σε μια θέση παράδοσης τόσο στο βλέμμα του φωτογράφου όσο και στο βλέμμα του θεατή, χωρίς ωστόσο να δίνει την εντύπωση ότι πρόκειται να αλωθεί. Το δυνατό φως του ήλιου γλιστράει στην πλάτη της, αλλά δεν καταυγάζει τίποτα: η γυναίκα παραμένει σκιώδης, ανερμήνευτη, απροσπέλαστη. Ένα ερωτηματικό φτιαγμένο από σάρκα, αλιευμένο από τον βυθό της πιο σκοτεινής και αμφιλεγόμενης ύλης που αποτελεί την ερωτική επιθυμία, εμβαπτισμένο στα νερά μιας σκηνοθεσίας που μεταμορφώνει το σώμα -και κάθε μέλος του ξεχωριστά- σε αντικείμενο αφηρημένης τέχνης. Η φωτογραφία είναι ασπρόμαυρη, όμως αν αφουγκραστεί κανείς προσεκτικά -όπως όταν τοποθετεί στο αυτί του ένα κοχύλι για ν' ακούσει τη βοή της θάλασσας-, μπορεί να αισθανθεί, ως αιφνίδιο θύμα συναισθησίας που ακούει τα χρώματα και βλέπει τους ήχους, το προανάκρουσμα από την πλημμύρα ενός καινούριου κόκκινου· η ίδια η γυναίκα, καθηλωμένη στην κόψη της έλξης, πάλλεται από τις ποιότητες του ρουμπινιού και του κοβαλτίου: