ΤΙ ΤΡΕΧΕΙ;

Η ζωγραφική όπως και η πεζογραφία του Κουτρουμπούση συνιστούν μια πλήρη διαδρομή, σταθερά στους αντίποδες, έξω και πέρα από τις καθεστηκυίες μορφοποιήσεις του πολύτροπου «μετά». Το κυρίαρχο καλαμπούρι συνεχώς εξελίσσεται σε χοντρή πλάκα, που όμως δεν οδηγεί στο γκρίζο πνευματώδες χιούμορ ή στην ανέξοδη κατεδάφιση, αλλά κατευθείαν στο τραγικό, μέσα από αλλεπάλληλες συναισθηματικές κορυφώσεις και προσγειωτικές αποδραματοποιήσεις.