ΤΑΞΙΔΕΥΟΝΤΑΣ ΞΥΠΟΛΗΤΗ

Κοιτούσε τον ουρανό
Μετρούσε τα αστέρια.
Ζαλιζόταν και ξανακοιτούσε τη γη...

Τι να σκέφτεται άραγε;
Ποιό δαίνομα μεταμορφώνει σε Θεό;
Ποιά σκοτεινιά προσπαθεί να ηλιοκεντήσει;
Αχ άνθρωπε!

"Σε χρειάζομαι", ψέλλισε
το βλέμμα του στριφογύρισε
σα σίφουνας στο χώρο...

Ποιός του μιλούσε;
Ποιόν συμβουλευόταν;
Τον αντιλαμβανόταν κανείς;

Κάποια του μιλούσε
κάποια του τραγουδούσε.

Πέρασαν κάμποσες παθιασμένες νύχτες
Πέρασαν αρκετά ρομαντικά πρωινά
Πέρασαν τόσα μελαγχολικά δειλινά.

Εγώ περπατούσα την άμμο...
απλώς περπατούσα.