ΤΑ ΜΑΛΛΙΑ-ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΧΑΡΤΙ

Στο θέατρο, η αμεσότητα είναι οπωσδήποτε ευκολότερη, γιατί το κοινό έχει ζωντανό το έργο απέναντί του, το βλέπει και το ακούει ταυτόχρονα. Στο βιβλίο, εκτός από την όραση, πρέπει να δουλεύει συνέχεια κι η φαντασία. Με τη θεατρική πεζογραφία προσπαθώ ν' αντικαταστήσω, όσο γίνεται περισσότερο, τη φαντασία με τη συμμετοχή του αναγνώστη στη ζωή των ηρώων μου. Πιστεύω πως το 'χω πετύχει στα προηγούμενα βιβλία μου. Ελπίζω να το πετύχω και σ' αυτό.