Ο Νίκος Καχτιτσής στέλνει τα πρώτα γράμματα στον Γιώργη Παυλοπουλο από την Αθήνα τον Ιανουάριο του 1952 και τις πρώτες μέρες του 1953. από αυτό το σημείο ξεκινάει η αλληλογραφία μεταξύ των δυο φίλων και συνεχίζεται για δεκαπέντε ολόκληρα χρόνια στο διάστημα των οποίων ο Νίκος Καχτιτσης ταξιδεύει σε ξένες χώρες προς αναζήτηση βιοπορισμού. Η Αθήνα, η Ντουαλα του Καμερούν και το Μόντρεαλ του Καναδά είναι τόποι που σημαίνουν όχι μόνο στις προσπάθειες του για μόνιμη εγκατάσταση, αλλά καθορίζουν και τις τρεις βασικές περιόδους της αλληλογραφίας με τον Γιώργη Παυλοπουλο, ο οποίος ζει μόνιμα στον Πύργο της Ηλείας. Τα γράμματα από την Αφρική αρχίζουν με ημερομηνία 13 Ιανουαρίου 1953 για να σταματήσουν ενάμιση χρόνο αργότερα, τον Αύγουστο του 1954. Οι προσδοκίες του Καχτιτσή από την εγκατάσταση του στην Ντουαλα του Καμερούν διαψεύδονται και απογοητευμένος από τη ζωή στην Αφρική επιστρέφει στην Ελλάδα και εγκαθίσταται στην οδό Μελέτιου Πηγά του Ζωγράφου. Στα γράμματα που στέλνει από την Αθήνα το 1955, περιγράφει την άτυχη εμπειρία του κατά τη συνεργασία με την εφημερίδα «ελευθέρια», η οποία είναι και η αφορμή για το δεύτερο εκπατρισμό του, αυτή τη φορά στο Μόντρεαλ του Καναδά. Στην απόφαση του αυτή συμβάλει και η πρόταση της Θάλειας, μετέπειτα συζύγου του, με την οποία σχετίζεται στην Αθήνα και του ζητάει να την ακολουθήσει στον Καναδά όπου είναι εγκατεστημένη. Φεύγοντας από την Ελλάδα σταθμεύει στο Παρίσι, το Λονδίνο και τέλος στο Southampton όπου και επιβιβάζεται στο υπερωκεάνιο ascania με προορισμό το Μόντρεαλ. Το γράμματα από το Μόντρεαλ καλύπτουν το ευρύτερο όγκο επιστολών του Νίκου Καχτιτση μεταξύ ετών 1956-1967.
