ΣΤΗ ΡΙΖΑ ΤΟΥ ΝΕΡΟΥ ΣΤΗΝ ΠΕΤΡΑ

Πρώτα-πρώτα θα σα πω για τα θεμέλια του καμπαναριού. Βλέπετε πόσα ζωνάρια και πόσα πατώματα είναι: ε, λοιπόν, τα θεμέλια είναι άλλο ένα πάτωμα προς τα κάτω, γεμάτο από κορμούς δέντρων. Διάλεξαν, μάλιστα, κ' έκοψαν χοντρά καραγάτσια, που έχουν πολύ δυνατό ξύλο και έιναι μεγάλης αντοχής, σαν τσιμέντο· τα πατήκωσαν καλά, κ' εκεί επάνω άρχισαν να χτίζουν, με τις πιο μεγάλες πέτρες, μια μεγάλη βάση· και αυτό το κάνανε και για τη στερεότητα, μα και για να μπορεί ν' απορροφά τα τραντάγματα και τους κραδασμούς. Και ήταν, πράγματι, σοφοί εκείνοι οι χτίστες: πέρασαν τόσα μεγάλα φορτηγά, τανκς, βαρυφορτωμένες νταλίκες από δίπλα του, τρανταζότανε όλος ο τόπος, αλλά το καμπαναριό δεν έπαθε ούτε το παραμικρό!