ΣΠΑΣΜΟΣ

Ένας μητριαρχικός και γυναικοκρατούμενος κόσμος, του παρελθόντος ή του μέλλοντος, έρχεται αντιμέτωπος με την πολύχρονη υπογεννητικότητα και με το φάσμα του αφανισμού, αναγκάζοντας τη θηλυκή ηγεσία στην υλοποίηση ενός απεγνωσμένου γεννητικού πειράματος, όπου συμμετέχουν σαράντα έξι χιλιάδες γόνιμα αγόρια και κορίτσια, οι τελευταίοι επιζώντες αυτού του προαιώνιου ή δυνητικού κόσμου, οι οποίοι φυλακίζονται σ’ ένα τεχνητό αυγό κυκλώπειων διαστάσεων, στο ύστατο πεδίο μεταξύ νέας δημιουργίας και οριστικής ανυπαρξίας, σε μια κοσμογονική επικράτεια όπου ο σπασμός αναλαμβάνει τα ηνία των ανθρώπων, οδηγώντας απ’ τη ζωή στον θάνατο και απ’ τον θάνατο στη ζωή.