ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ

Η ΜΝΗΜΗ Σαράκι άπληςτο η μνήμη. Με ταξιδεύει ςτα άδυτα τησ ύπαρξησ, άλλοτε με κατακρίνει, με πονάει, με ξαναμαθαίνει να ζω και άλλοτε με επιχαίρει, μου ανοίγει νέουσ ορίζοντεσ. Είναι μνήμη η ζωή, μνήμη κι ο χρόνοσ. Μνήμη και ςυναιςθήματα οι φίλοι, οι γνωςτοί, οι ςυγγενείσ, οι αγαπημένοι. Μνήμη, όλοι παρόντεσ και απόντεσ. Ανάβει φωτιά η μνήμη, καίει και καίγεται, άλλοτε φλάμπουρο για τα πριν και τα μετά και άλλοτε ελπίδα και νέα ςχεδία, πυξίδα του μέλλοντοσ! Αφέντρα τησ ζωήσ η Μνήμη.