ΣΕ ΠΟΙΟΝ ΤΑΙΡΙΑΖΕΙ ΤΟ ΧΑΜΟΓΕΛΟ

Ένα χαμόγελο φεύγει από ένα κατσούφικο παιδί και τριγυρνά να βρει σε ποιον ταιριάζει. Στη βόλτα αυτή θα πάρει αληθινά μαθήματα ζωής και θα γυρίσει για να κάνει το παιδί πιο σοφό και πιο χαμογελαστό.

... «Τόσα και τόσα προσφέρει η θάλασσα, κι όμως οι άνθρωποι δεν την προσέχουν. Αν ήξερες πόσο έχω απογοητευτεί...»

«Εσένα ποιος σου είπε ότι πάντα αναγνωρίζεται η προσφορά;»

«Δηλαδή, η θάλασσα χαζή είναι και προσφέρει;»

«Όχι βέβαια... Μα προσφέρει από αγάπη. Η αγάπη δε χρειάζεται ανταλλάγματα, ούτε καν αναγνώριση».

«Κι αν δεν μπορεί να προσφέρει άλλο;»

«Έχεις πάντα να προσφέρεις πολύ περισσότερα απ’ όσα έχεις ήδη προσφέρει, γιατί το κάνεις από αγάπη».

Ο Βαγγέλης Ηλιόπουλος βαδίζοντας πια για τα καλά στον δρόμο της ωριμότητας της γραφής του, γράφει ένα ποίημα σε λόγο πεζό. Κάθε συνάντηση του χαμόγελου, μια  αφετηρία χιλιάδων σκέψεων και προβληματισμών, μια αχτίδα φωτός σε ένα αισιόδοξο ξημέρωμα. Τόσο απλό μα και τόσο «γεμάτο» κείμενο.

Η Λήδα Βαρβαρούση «παίζει» με την γλυκιά καμπύλη του χαμόγελου και μας οδηγεί και μας να χαμογελάσουμε πλατειά, αθέλητα και αυθόρμητα.

Μια ποιητική ιστορία που μας θυμίζει πως γεννιέται ένα χαμόγελο και πόση ανάγκη το έχουμε όλοι.