ΣΑΝ ΒΓΩ ΑΠ' ΑΥΤΗ ΤΗ ΦΥΛΑΚΗ

Το πορτάκι του κλουβιού ορθάνοιχτο και το πουλί αμήχανο, διστακτικό να το διαβεί. Καθώς απομακρυνόταν γύρισε το κεφάλι και κοίταξε τα κάγκελα.. αναρωτήθηκε από ποια πλευρά της φυλακής βρισκόταν τώρα. Τον Χάρο δεν τον σκιάζομαι. Να βιαστεί να με λευτερώσει από τούτη τη φυλακή προσεύχομαι. *** […]Σαν βγω απ’ αυτή τη φυλακή, θα αγκαλιάσω αχόρταγα τις σιωπές και τους θορύβους, θα ζήσω τις μικρές ομορφιές, θα λατρέψω πάλι τις γυναίκες, θα γευθώ το αυτονόητο[…] […] Σαν βγω απ’ αυτή τη φυλακή, θα μετρήσω τον χρόνο στις ρυτίδες των αγαπημένων μου[…] […]Σαν βγω απ’ αυτή τη φυλακή, θα πάρω τη ζεστασιά και το φως του ήλιου όπως οι άλλοι άνθρωποι[…] (Αποσπάσματα από κείμενα τροφίμων – μαθητών του 2ου ΣΔΕ των Φυλακών Τρικάλων που περιέχονται στο βιβλίο).