ΨΩΝΙΖΩ ΣΥΝΕΤΑ. ΔΕΝ ΣΚΟΡΠΑΩ ΤΑ ΛΕΦΤΑ! (ΣΚΛΗΡΟ ΕΞΩΦΥΛΛΟ)

«Μια φορά κι έναν καιρό
σʼ ένα βασίλειο μακρινό
ζούσε ένας βασιλιάς που ʽχε ένα γιο.

Αβερταδίνο έλεγαν το βασιλιά,
γιατί σκορπούσε αβέρτα όλα του τα λεφτά
και Ολαταθέλο έλεγαν το γιο,
γιατί τα ήθελε όλα, ΟΛΑ, στο λεπτό!»

Έτσι αρχίζει το παραμύθι που λέει ο μπαμπάς στο Θέμη.  Ένα παραμύθι για την οικονομία και την κατανάλωση.  Ο βασιλιάς Αβερταδίνος και ο γιος του Ολαταθέλος περνάνε άσχημες περιπέτειες στα χέρια τριών πονηρών εμπόρων, που θέλουν να τους κάνουν να ξοδέψουν όλα τους τα λεφτά αποκτώντας πράγματα άχρηστα.  Στο τέλος όμως η σοφή κουκουβάγια (που είναι και νομικός) εμφανίζεται, ως από μηχανής Θεός, και τους γλιτώνει από την αλόγιστη κατανάλωση, μαθαίνοντάς τους ποια είναι τα δικαιώματα του καταναλωτή.  Έτσι και εκείνοι -αλλά και ο Θέμης, που ακούει το παραμύθι - βάζουν μυαλό και γίνονται στο εξής υπεύθυνοι και συνετοί καταναλωτές.