ΨΗΦΙΔΕΣ ΖΩΗΣ

Φυλλομετρώ το βιβλύο του ανθρώπινου χρόνου, τισ ψηφύδεσ ζωόσ ςτουσ αιώνεσ. Χϊνομαι ςτη δύςη του όλιου, με εικόνεσ απαρϊμιλλησ αιςθητικόσ. Ο όλιοσ ταξιδεύει ςε βϊθη ςκοτεινϊ, δύνοντασ τη ςκυτϊλη ςτην αςημϋνια Σελόνη. Η δύςη του όλιου ϋνα αϋναο ταξύδι και γυριςμόσ. Ζηλεύω τον όλιο και τον θύαςό του, ϋνα ϊςτρο τριώνυμο: Αυγερινόσ, Αφροδύτη, Αποςπερύτησ! Τον ϊνθρωπο η ανατολό τον βρύςκει ςτον ύπνο, ςτη δύςη ρεμβϊζει και προβληματύζεται. Διότι ο ϊνθρωποσ εύναι καφϋσ ςτιγμιαύοσ, ύχνη γλϊρου ςτην ϊμμο, ενώ ο όλιοσ αιώνιοσ και παντοκρϊτωρ. Ο ϊνθρωποσ, ο θνητόσ πολεμϊει ςτουσ αιώνεσ με τη γραφό, τισ επιςτόμεσ και τισ τϋχνεσ, ςπϋρνοντασ κόκκουσ ζωόσ ςτον τϊπητα - μνόμησ από το πϋραςμϊ μου! Ο ϊνθρωποσ λϊμπει ωσ Αυγερινόσ και ςτη ςυνϋχεια δύει ωσ Αποςπερύτησ χωρύσ επιςτροφό.