ΠΟΡΤΣΙΑ ΑΝΤΟΝΙΟ

Οι αφορισμοί που περιέχονται στις Φωνές οδηγούν πολύ πιο πέρα από το γραπτό κείμενό τους, δεν είναι μια κατάληξη αλλά μια απαρχή. Δεν επιδιώκουν να δημιουργήσουν εντύπωση. Μπορεί κανείς να υποθέσει ότι ο συγγραφέας τους έγραψε για τον εαυτό του, χωρίς να γνωρίζει πώς σχεδίασε για τους άλλους την εικόνα ενός ανθρώπου μοναχικού, που βλέπει με διαύγεια τα πράγματα και έχει συνείδηση του μοναδικού μυστηρίου της κάθε στιγμής