ΠΟΙΟΣ ΑΓΓΕΛΟΣ;

Άγγελος... Άγγελος... Δεν ξέρω τι σημάδια έχω για τον Άγγελο. Θρύψαλα της ζωής του έχω, αλλά δεν είναι σημάδια να τον βρεις, παρά μάλλον να τον χάσεις, η εγκατάλειψη ίσως, η νοσταλγία, μα αυτές είναι έγνοιες αφηρημένες, σκοτεινές και δυσνόητες. Η ψιλόλιγνη φιγούρα του μάλλον σ' έκανε να τον λησμονείς παρά να τον θυμάσαι, γιατί έμοιαζε με τον άνεμο αφού είχε πνεύσει.

Ο Άγγελος, έχει πρόσωπο στα όρια αλήθειας και μύθου, υποβάλλει -και επιβάλλει ταυτόχρονα- στον ήρωα-αφηγητή ένα «δρομολόγιο» που θ' αλλάξει τη ζωή του... Το ταξίδι του από τη Σμίλη της φαντασίας και του παρελθόντος προς τη Βενετία -σύμβολο της εσωτερικής ωρίμανσης και της ευτυχίας- θα μεταμορφώσει για πάντα τον αφηγητή. Αλλά θα αφήσει ένα αναπάντητο ερώτημα να αιωρείται από την πρώτη ώς την τελευταία σελίδα αυτού του βιβλίου: Ποιος είναι, στην πραγματικότητα ο Άγγελος; Ο τρόφιμος του ψυχιατρείου; Το αινιγματικό πρόσωπο της Σμίλης;