ΠΟΙΗΜΑΤΑ (ΔΕΜΕΝΟ)

T' αγερικό λυπήθηκε τον νέο άνθρωπο. Δε βάσταγε η καρδιά του να μείνει η κούνια του καινούριου ανθρώπου τόσο φτωχή από δώρα. Γι'αυτό, άδειασε το ολοκαίνουριο σακουλάκι του ολόκληρο μέσα στην κούνια, για να τη γεμίσει έστω και μόνο με τα δικά του δώρα κι ας ήταν ολόιδια... Kι όταν ο φίλος μου ο παραμυθάς το ρώτησε πώς τη λέγαν τη σπηλιά του, τ' αγερικό με την απαλή φωνούλα του βιαστικό του απάντησε: AΓAΠH