ΠΕΡΙ ΓΕΛΩΤΟΠΟΙΩΝ Ο ΔΙΚΤΑΤΟΡΑΣ ΚΑΙ Ο ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΗΣ

Όταν εδώ και μερικά χρόνια έφτασα, πρόσφυγας στη Δύση, ο διακαής μου πόθος να μιλήσω για το τι και το πως ήταν η ζωή υπό τη ρουμανική δικτατορία -και, το σημαντικότερο, για τα διδάγματα που μπορούσε κανείς να αποκομίσει από ένα τέτοιο βίωμα- προσέκρουσε στην αίσθηση ότι είχε κορεσθεί το όλο «ρεπερτόριο» των Ανατολικοευρωπαίων αντιφρονούντων, καθώς τα βάσανα κι ο πόνος είχαν καταντήσει κοινοί τόποι προ πολλού ταξινομημένοι ή και εμπορευματοποιημένοι. Εκείνο που κυρίως με ενδιέφερε να συζητήσω, στην αρχική φάση της εξορίας μου, ήταν η σχέση μεταξύ συγγραφέα, Εξουσίας και των, όχι και τόσο αθώων, καταπιεσμένων μαζών. Και, βεβαίως, η σχέση του συγγραφέα με το ευάλωτο καθεστώς του