ΠΑΤΗΣΕ ΤΟ ΚΟΥΜΠΙ

[...]
να μοιρολογήσω
και τους δυο
μας,
γιατί είμαστε σε απόσταση πετριάς,
δηλαδή ζευγαρώνουμε
με θάνατο
και αν είναι να ξαπλώσουμε στο χρόνο ανάσκελα,
αφού στο δαίδαλο
το σύρμα δείχνει
μόνο τους πιασμένους στο
αδιέξοδο
κι εμάς,

ας το
κάνουμε,
πρώτα τα υπόλοιπα,
όχι τα ισόπαλα
τα ηττημένα να στείλουμε να ξεβιδώσουν πέτρες
για τους επόμενους
[...]