«Δεν θέλω να με ακολουθούν: Θέλω να με επανα-εφευρίσκουν» έγραψε ο Paulo Freire. Ο Paolo Vittoria, ακολουθώντας την προτροπή του, επαν-ανακαλύπτει και επανα-εφευρίσκει τη φιλοσοφική διαδρομή του μεγάλου Βραζιλιάνου παιδαγωγού: την παιδική του ηλικία στη γη της Ρεσίφε, την εξορία από τη Βραζιλία, τις έννοιες, τα γεγονότα, τις εμπειρίες στο πεδίο της εκπαίδευσης. Ανιχνεύει τη γενεαλογία της σκέψης του κάτω από την επίδραση του υπαρξισμού, του μαρξισμού, του περσοναλισμού και του ανθρωπισμού. Το βιβλίο παρουσιάζει και αναλύει, μεταξύ άλλων, τις έννοιες της συνειδητοποίησης, την κριτική εκπαίδευση, την πράξη, την επιστημολογική περιέργεια, τη σχέση καταπιεσμένου-καταπιεστή, αποδεχόμενο την πρόσκληση του Freire σε διάλογο για μια μετασχηματιστική δράση και αντίσταση απέναντι στις νεοφιλελεύθερες εκπαιδευτικές πολιτικές με σκοπό να συμβάλλει στη θεμελίωση μιας λαϊκής και δημοκρατικής εκπαίδευσης, μια εκπαίδευση νοούμενη ως δημόσιο αγαθό και όχι ως απλό προϊόν προς κατανάλωση.
«I don¹t want to be followed: I want to be reinvented» wrote Paulo Freire, one of the most cited educators in the world. Paolo Vittoria, with the wonder and humility of a researcher, rediscovers and reinvent the philosophical path of Freire: his childhood in the land of Recife the exile from Brazil, the concepts, the events, the experiences in the field of education, tracing the semi-open circuit of the genealogy of Freirian thought in the influences of existentialism, marxism, personalism and humanist thought. The book elaborates, among others, the concepts of conscientization, oppressed-oppressor dualism, eco-pedagogy, critical education, praxis and epistemological curiosity, accepting Freire¹s invitation to a dialogue for a transforming action against the terrible plague of neoliberal discourse, laying the foundations for a popular and democratic education, conceived as a public good and not as a mere commodity of consumption.
