ΟΛΑ ΤΑ ΠΤΩΜΑΤΑ ΕΧΟΥΝ ΙΔΙΟ ΧΡΩΜΑ

Έμεινα πολλή ώρα ξαπλωμένος πλάι της, και δεν έκανε καμιά κίνηση για να ξεφύγει. Είχα σηκώσει πολύ ψηλά το φόρεμά της και το χέρι μου χάιδευε μηχανικά τη σκληρή γυμνή κοιλιά της. Κι έπειτα άκουσα τον τύπο κάτω από το κρεβάτι· άρχιζε ν' αναστενάζει και ν' ανασαλεύει. Σηκώθηκα. Καθώς έσιαχνα τα ρούχα μου, κοίταξα αν τα κορδόνια κρατούσαν ακόμα. Μου φαίνονταν εντάξει. Η γυναίκα σηκώθηκε με τη σειρά της.
- Πρέπει να φύγεις τώρα, είπε. Πρέπει να φύγεις.
- Ακουσε, είπα, πού θέλεις να πάω;
- Βρήκες αυτό το μέρος, μουρμούρισε. Θα μπορέσεις να βρεις κι άλλο...
- Με ψάχνουν, είπα. Με ψάχνουν σ' ολόκληρη την πόλη. Δεν μπορώ να κάνω ούτε ένα βήμα έξω δίχως να κινδυνέψω να με αναγνωρίσουν...