Ένα Ιερατείο πνευματικών εκπαιδευτών, θεματοφυλάκων μιας πανάρχαιας Γνώσης, οδηγεί το συγγραφέα Φοίβο Ρενιέρη σε μια περιπέτεια αποκάλυψης εσκεμμένα παραγκωνισμένων στοιχείων από την επίσημη ιστορία, φέρνοντας στο φως κρυφές, αποσιωπημένες πτυχές του «μύθου» του Μεγάλου Αλέξανδρου. Ακολουθώντας μια πορεία αναζήτησης και πνευματικής τελείωσης, ο πρωταγωνιστής έρχεται αντιμέτωπος με αντίπαλα Ιερατεία, το Βατικανό, πράκτορες μυστικών υπηρεσιών και διεθνείς σπείρες, που, παρακινούμενοι από τα απόκρυφα μυστικά και τη δύναμη που αυτά κρύβουν, αποδύονται σ' ένα κυνήγι θησαυρού.
Σε μια περιπλάνηση στο Άγιον Όρος και τη Σαμοθράκη, την Αλεξάνδρεια και την όαση Σίβα, το Κάιρο, την Αθήνα, το Παρίσι, τη Δαμασκό και τις ερήμους του Ιράκ και της Συρίας, πλέκεται μια ιστορία ανατροπών ενός συναρπαστικού, καλοδουλεμένου θρίλερ, το οποίο θα φέρει στο φως έναν τεράστιο πνευματικό θησαυρό. Πολλοί είναι εκείνοι που στο τέλος θα αναρωτηθούν αν όλα αυτά είναι αλήθεια...
«(...) το Ελληνικό Ιερατείο αποτελούν τρεις αδελφότητες. Η πρώτη είναι η Αδελφότητα των Μυστηρίων του Λαβυρίνθου. Είναι εκείνοι που φορούν τους λευκούς χιτώνες και στο στήθος τους φέρουν το έμβλημα κλάδου ελαίας. (...) Πρόκειται για τους μυημένους της Ιερής Αδελφότητας του Ιδαίου Άντρου της Κρήτης. Η δεύτερη αδελφότητα φέρει το ιερό όνομα του Μαντείου των Δελφών. Φορούν, όπως βλέπετε, κόκκινους χιτώνες. Στο στήθος τους έχουν το έμβλημα του απαστράπτοντος ακτινοβόλου ήλιου. Στο λαιμό τους κρέμεται ο ισοσκελής ή ισάκτινος σταυρός που συνήθιζαν να φορούν οι ιερείς του Mαντείου των Δελφών και συμβόλιζε τη μετά θάνατον ζωή. Πρόκειται για τους μυημένους της Αδελφότητας του Δελφικού Μαντείου. Kαι, τέλος, (...) η Πνευματική Αδελφότητα της Παλλάδας Αθηνάς. Φορούν τους γαλάζιους χιτώνες και στο στήθος τους φέρουν ως έμβλημα δύο Ε, εκ των οποίων το ένα αντεστραμμένο, ενωμένα μεταξύ τους με μια κάθετη γραμμή: (...) που δεν είναι άλλο από το έμβλημα της Ανδρομέδας».
