ΟΙ ΑΡΝΗΣΕΙΣ ΜΙΑΣ ΗΜΕΡΑΣ

Δείγμα Γραφής

10:00

(γνωστός προορισμός, άγνωστο ταξίδι)

Έφτασα άξαφνα στην πρωτεύουσα
κι η σημαδούρα του ανθρώπου έχει χαθεί.

Μπλέχτηκαν οι λεωφόροι και τα σοκάκια
η νύχτα με τη μέρα
παραπόταμοι σκοτάδια βαθειά στο φως κυκλοφορούν
το δίκαιό μας σε ξένα σώματα
και το εγκλωβίζουν.

Απ' άκρη σ' άκρη επικρατεί η τάξη του τέλους
καθώς περνάνε με τα ατροφικά τους άκρα
ηλιοκαμένοι οι γερανοί.

Ερείπια συμμαζεύονται
ελπίδες συγυρίζονται.

20:00

(εκτός ομίχλης, περιέργεια στις εξέδρες)

Γέμισε ο βυθός πλοία και καράβια
μα κανένας δεν θέλει να βουτήξει
κανένας δεν θέλει να ξέρει.

Οι καπετάνιοι ολοζώντανοι κοιτούν από ψηλά,
φουμάρουν αδιάφορα
ενώ οι περισσότεροι ναύτες μόλις που τη γλύτωσαν –

Επιβάτες: απόντες.

Μόνο σε κάποιο μηχανοστάσιο παγιδευμένος
στα λάδια και στην κάψα
παραμένει ζωντανός ένας δόκιμος στάζοντας
μες στην κλεψύδρα του πνιγμού.

Όμως έχει αλλάξει θάλασσα ο χρόνος
και κανείς ποτέ δεν θα τον βρει.