ΟΙ ΑΦΑΝΤΟΙ

ΝΕΚΥΙΑ

Ορκίζομαι, εγώ ο άσαρκος, σάρκα του ανέμου
Ότι θα μετεωρίζομαι υπεράνω της ράχης
Ετούτης της αιωνόβιας θαλασσινής χελώνας
κηδεμόνας στοργικός των παντός είδους αγριόχορτων
Που φυτρώνουν από τότε σ' αυτή τη γη
Να κλείνονται στον ύπνο τους ξένοιαστα
και να ξυπνούν, ν' ανθίζουν και να μαραίνονται
κατά την τάξη και τις εντολές των εποχών
Ως την άλλη εωθινή ενός απρόβλεπτου αιώνα.