ΟΔΟΣ ΣΟΥΝΙΑΔΟΣ

Δάκρυα πλημμύρισαν/

την ξέπνοη ψυχή./

Δάκρυα, σταγόνες αλατιού/

παρμένα από τις γύρω αλυκές,/

στέγνωσαν στον ήλιο./

Δάκρυα βροχής ξέβαψαν τα χρώματα/

στα φιλμ των ερώτων/

που γυρίστηκαν στο πορφυρό φως/

με απεικονισμένες μορφές,/

με βουρκωμένες αγκαλιές./

Θόλωσαν τα βλέμματα της αγάπης./

Μόνο δάκρυα, αλύτρωτα δάκρυα.../

Στο δέος του ναού που κολυμπά/

στα δάκρυα του Αιγέα./