Ο ΣΤΡΟΓΓΥΛΟΣ ΠΥΡΓΟΣ

Στο μαυροπόρφυρο σώμα του πλάσματος άνοιξε ένα μεγάλο μάτι που καρθώθηκε στον εξάδελφό μου, ενώ από κάτω φάνηκε ν' ανοίγει ένα στόμα σαν απύθμενη τρύπα, από το οποίο βγήκε ένα τρομακτικό, αν και πνιχτό ουρλιαχτό. Στο άκουσμά του, η ξέφρενη μουσική από τους τερατώδεις αυλιστές του πύργου και τους τραγουδιστάδες του βάλτου δυνάμωσε σε αβάσταχτα επίπεδα. Και ύστερα, βγαλμένοι από το στόμα του εξαδέλφου μου, στ' αυτιά μου έφτασαν κάτι τρομεροί, διαπεραστικοί ήχοι, μια φρικτή παρωδία ανθρώπινης φωνής από κάτι κατώτερο απ' τον άνθρωπο»