Ο ΟΡΓΑΣΜΟΣ ΤΟΥ ΜΠΡΑΒΟ

Δεν υπάρχει μεγαλύτερος οργασμός, από αυτόν που νιώθεις όταν ακούς το
χειροκρότημα που εκφράζει τον ενθουσιασμό εκείνου που ενώνει τις παλάμες και
τις χτυπάει δυνατά για να σου δείξει την αποδοχή του, για να σε παινέσει, για
να σου πει «ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ» για την ευτυχία που του χάρισε η προσφορά σου!
Του δόθηκες απόλυτα, έκανες τα πάντα για να τον ευχαριστήσεις, ξεκόλλησες την
ψυχή σου και του την χάρισες και εκείνος γεύτηκε την τεράστια χαρά της
προσφοράς σου και σ’ την ανταποδίδει με το δυνατό του χειροκρότημα, με
τα «ΜΠΡΑΒO» του... Σε αποθεώνει!!!
Και τότε εσύ διαλύεσαι, γίνεσαι ένα πυρακτωμένο σπέρμα που χύνεται πάνω στη
σκηνή και τρέχει στην πλατεία, στον εξώστη, παντού, και σε ΑΠOΓΕΙΩΝΕΙ.
Βέβαια, υπάρχει και το χλιαρό χειροκρότημα = οργασμός από υποχρέωση. Το
χειροκρότημα του «ΠΡΕΠΕΙ» = συζυγικός οργασμός.
Το «τιμητικό» χειροκρότημα για κάποιον που ανήκει στο παρελθόν! Αυτό το
χειροκρότημα το εισπράττεις με μια βαθιά ικανοποίηση και ξέρεις ότι είναι το...
τελευταίο... «ΜΠΡΑΒO».