Μια νεαρή γαλλίδα ερωτεύεται το άγαλμα ενός νέου, που ανακαλύπτεται κατά τις ανασκαφές του μετρό της Αθήνας, λίγο πριν τους Ολυμπιακούς του 2004. Το άγαλμα ζωντανεύει. Μπορεί, λοιπόν, η αγάπη να πετύχει το ακατόρθωτο; Και πώς μπορεί να γεφυρωθεί η απόσταση δύο κόσμων που απέχουν μεταξύ τους 2.500 χρόνια;
Αυτό είναι το βασικό θέμα και τα ερωτήματα που ξετυλίγονται μέσα από τις σελίδες του νέου έργου του Φώντα Λάδη που ονομάζεται Ο Νέος των Αθηνών και στο οποίο η αρχαιολογία ?με όλη τη συναφή θεματολογία? εισβάλλει ορμητικά άλλη μια φορά στο λογοτεχνικό χώρο. Το βιβλίο, σε ιδιαίτερα προσεγμένη έκδοση, κυκλοφόρησε αυτές τις μέρες σε μορφή λευκώματος από το γνωστό εκδοτικό οίκο «Πύλη» που φέτος επαναδραστηριοποιήθηκε.
Αν και το έργο διαπραγματεύεται διαχρονικά θέματα, όπως ο Έρωτας, ο Χρόνος και ο Θάνατος, με εκτεταμένες αναφορές στον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό, είναι σύγχρονο στην πλοκή και τη δράση του, η οποία, με παράλληλες αναφορές σε θέματα όπως η αρχαιοκαπηλία κ.ά., ξετυλίγεται στην Αθήνα ?στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, το Στάδιο του Αρδηττού και την Ακρόπολη? αλλά και στο Λούβρο και το Βρετανικό Μουσείο.
Βασικοί πρωταγωνιστές του έργου είναι ο Απολλόδωρος, πολεμιστής από τη φυλή του Κέκροπα από τον αθηναϊκό δήμο της Αιξωνής και η Ζακλίν Ντυμπώ. Δίπλα στους δύο κινούνται, με ενεργό ρόλο, Έλληνες αρχαιολόγοι, ο Έλληνας πρωθυπουργός και ο Υπουργός Πολιτισμού, ξένες προσωπικότητες, αλλά και Έλληνες και ξένοι αστυνομικοί- ανάμεσά τους και ένας ντέτεκτιβ- που παρεμβαίνουν καθώς το άγαλμα του Νέου των Αθηνών εξαφανίζεται, καθ? οδόν προς το εξωτερικό, όπου μεταφέρεται, για να εκτεθεί, μαζί με άλλα ευρήματα σε διάφορες πόλεις της Ευρώπης.
Ποια είναι η κατάληξη; Καλύτερα είναι ο αναγνώστης να μην ξέρει την περαιτέρω εξέλιξη της ιστορίας, για να βρει μέσα στο ίδιο το έργο την τελική απάντηση ?αν υπάρχει? στα θεμελιώδη ερωτήματα που σταδιακά προβάλλουν.
Το κείμενο συνοδεύεται από εκτενή υπομνηματισμό, που περιέχει ιστορικές και αρχαιολογικές πληροφορίες για μη ειδικούς, δηλαδή για τους αναγνώστες που θα ήθελαν να εμβαθύνουν σε διάφορα σημεία που αφορούν τη ζωή στην Αρχαία Ελλάδα και κυρίως στην Αθήνα στο δεύτερο μισό του 5ου π.Χ. αιώνα.
Ο Νέος των Αθηνών δεν είναι, όπως θα υπέθετε κανείς, ένα μυθιστόρημα. Είναι αντίθετα ένα ποιητικό έργο, σε δραματοποιημένη μορφή, με έντονες ψυχολογικές συγκρούσεις και συμπύκνωση συναισθημάτων, ονειρικές και άλλοτε συνειρμικές καταστάσεις και πολλαπλά επίπεδα.
Στις τέσσερις πράξεις και τις τριανταπέντε σκηνές του έργου, εκτός από τη σχέση των δύο κυρίων ηρώων και την προσπάθειά τους να «συνομιλήσουν», περιγράφονται ο ρόλος και η διεξαγωγή των Ολυμπίων και των Παναθηναίων, και η μεγάλη πομπή των τελευταίων σε άμεσο συσχετισμό με τη λεηλατημένη από τον Έλγιν και άλλους ζωφόρο του Παρθενώνα.
Επίσης, υπάρχει αναλυτική περίληψη του κειμένου στα αγγλικά και στα γαλλικά. Το βιβλίο διανθίζεται από ορισμένες φωτογραφίες γνωστών αγαλμάτων και αρχαιολογικών χώρων. Η γενική επιμέλεια, ο σχεδιασμός και η εικονογράφηση
