Ο ΜΠΑΜΠΑΣ ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ

Γράφω για να εξορκίσω τους φόβους μου. Μου είναι απαραίτητο να κρατώ ένα μολύβι, όπως είχα ανάγκη παλιά να βαστάω το της χέρι της μητέρας μου. Τα διηγήματα αυτά απαντούν σε φαινόμενα παράλογες ερωτήσεις:
-Μπορεί κανείς να εξακολουθεί να ζηλεύει μια γυναίκα και μετά τον θάνατο της ;
-Γίνεται να αμφιβάλλει για τα συναισθήματα του τόσο ώστε να μην ξέρει αν είναι ή δεν είναι ερωτευμένος;
-Πώς μπορεί κανείς να δώσει τον ορισμό μιας λέξης που αγνοεί;
-Ή ακόμη, να χάσει τη δουλεία του εξαιτίας ενός γκολ του Μισέλ Πλατίνι;
Κι εγώ πρέπει να κάνω όταν ένα παιδί που για πρώτη φορά βλέπω με πλησιάζει στο άλσος, εκεί που διαβάζω την εφημερίδα μου, και μου λέει : «Κρυώνω. Πήγαινε με σπίτι, μπαμπά».