Ο ΓΛΥΠΤΗΣ ΤΟΥ ΔΡΟΜΟΥ

Ό,τι είναι ο Θάνατος στη Βενετία, στα βιβλία του Τόμας Μαν, είναι ο Γλύπτης του δρόμου, στα βιβλία του Αύγουστου Κορτώ. Μόνο που ο Αύγουστος Κορτώ δεν διαλέγει την Βενετία -να βουλιάζει στα νερά, στην ομίχλη- αλλά ένα δρόμο της πόλης μες στην σκόνη και την κάψα να σκεπάζει το πρόσωπο ενός εργάτη -γλύπτη του δρόμου. Τρεμάμενα χέρια, καφέδες που γεμίζουν την πολυσύχναστη οδό, νερά που εξατμίζονται στον ήλιο και καρέκλες όπου σωριάζεται -σε επαναλήψεις-, για να μην μιλήσει σ' ό,τι βλέπει. Φόβος, αμαρτία, απαγορεύσεις της άθλιας ζωής μας; Ο Αύγουστος Κορτώ, από την πόλη του, την Θεσσαλονίκη, μας στέλνει το νέο του βιβλίο, έναν ύμνο στη χημική δηλητηρίαση -τον έρωτα, σαν μια μουσική σύνθεση, κόντρα στην καταστροφή, στη βία. Στην ασκήμια που ξεχειλίζει τον κόσμο.